زندگی همیشه در حال وا رفتن و متلاشی شدن و فرو ریختنه. عمر ما هم سیزیف‌وار به جلوگیری از این فرایندها می‌گذره؛ به تلاش برای شیرازه بستن امور، نظم و ترتیب دادن به کارها، وفق دادن ناسازگاری‌ها و گذر از رنج‌ها.
باید جوری زندگی کنیم که این فرسایشِ ناگزیر تن و جان به زحمتش بیارزه. من دو راه بیش‌تر پیش روی خودم نمی‌بینم: عشق ورزیدن و انقلاب!

Follow

سال ۲۰۱۶ یک اثر هنری در موزهٔ گوگنهایم به نمایش درآمد که _فارغ از قصد سازندگانش_ این بیهودگی و فرسودگیِ ناگزیر رو خوب نشون می‌داد:
یک بازوی رباتیک صنعتی که در اتاقی شیشه‌ای محصوره و وظیفهٔ اصلیش اینه که نشتی دائم مایع هیدرولیک خون‌مانندش رو با تیغه‌ای که سرش نصب شده کنترل کنه و در محدودهٔ معینی نگه داره. در باقی اوقات می‌رقصه و با حرکاتش تماشاگرها رو به خودش مشغول می‌کنه. در نهایت هم روزی مایعش کم میاد و از کار می‌افته.
عنوان اثر هم جالب بود:
"Can’t Help Myself"
🎞️ youtu.be/nX6C6xY86-c

· · Web · 1 · 2 · 8

@cleopatra
مه‌چهره‌جان،‌ داستان خودمون هم همینه... همین‌قدر اسف‌انگیز. منتهی چون در زمان نسبتاً طولانی اتفاق می‌افته کمتر به چشم می‌آد.

@plodder
دقیقا از شدت شباهت اینجور شدم.

Sign in to participate in the conversation
mas.to

Hello! mas.to is a general-topic instance. We're enthusiastic about Mastodon and aim to run a fast, up-to-date and fun Mastodon instance.